Przewiń treść

Genua. Pałace występnych arystokratów

Do sypialni Gian Francesco Brignole Sale II, generała, mecenasa sztuki, genueńskiego doży (w latach 1746-1748) i jego żony Battiny Raggi w Palazzo Rosso nie dochodził gwar plebsu.

Reprezentacyjne piętro pałacu usytuowane wysoko, bo aż na drugim piętrze, zdawało się być oddalone o lata świetlne od umiejscowionej na tyłach pałacu plątaniny staromiejskich ulic.

Pani Battina mogła długo wylegiwać się w łóżku. Wystarczyło przestąpić kilka kroków, by minąwszy sąsiednią salę znaleźć się na ogromnym tarasie. Tu w spokoju mogła wypić kawę, siedząc pod parasolem i spoglądając na soczystą zieleń ogrodu Palazzo Doria-Tursi po drugiej stronie Strada Nuova, czyli dzisiejszej Via Garibaldi. (Rezydencja należała niegdyś do jednego z najsłynniejszych genueńczyków Gianandrea Dorii).

 

02-taras-przylegajacy-do-sypialni-gian-francesco-brignole-w-palazzo-rosso-po-prawej-palazzo-bianco-fpt-jsm
Taras przylegający do sypialni Gian Francesco Brignole w Palazzo Rosso. Po prawej Palazzo Bianco. Fot. Jerzy S. Majewski

 

03-widok-z-okna-sypialnie-palazzo-rosso-fot-jsm
Widok z okna sypialni Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

Te pałace to świat genueńskiej plutokracji wynurzający się z morza nieprawdopodobnie zagęszczonej plebejskiej zabudowy.

W XIX wieku, gdy do Genui u kresu swojej kavalierstour dotarł z Monachium niemiecki poeta romantyzmu Heinrich Heine – opisywał ją jako miasto kontrastów, gdzie pałace wyrastają nad chaos wysokich domów mieszkalnych, wąskich ulic i zaułków, gdzie światło nie dociera do okien i gdzie nie były w stanie wyminąć się dwa wozy.

Dodajmy, że dziś w Genui znajduje się największe średniowieczne stare miasto w Europie. W cieniu wąskich ulic i w wilgoci można fizycznie odczuć pojęcie „mroków średniowiecza”.

 

04-genua-zabudowan-palacami-strada-nuova-podobno-jedna-trzecia-srebra-przywiezionego-z-nowego-swiata-w-xvi-w-trafiala-tutaj-slyszymy-w-filmie-genua-wloskie-lat
Genua. Zabudowana pałacami Strada Nuova. Podobno jedna trzecia srebra przywiezionego z Nowego Świata w XVI w. trafiała tutaj – słyszymy w filmie „Genua – włoskie lato”. Fot. Jerzy S. Majewski

 

05-genua-vico-della-croce-bianca-na-srednioweiecznej-starowce-na-takich-uliczkach-latwo-zrozumiec-pojecie-mrokow-srednipwiecza
Genua. Vico della Croce Bianca na średniowiecznej Starówce. Na takich uliczkach łatwo zrozumieć pojęcie „mroków średniowiecza”. Fot. Jerzy S. Majewski

 

Genueńskie pałace budowano w dobie renesansu i potem modernizowano. Wnętrza Palazzo Rosso, tak jak i sąsiednich przyulicznych rezydencji wciąż zachwycają wspaniałym, barokowym malarstwem iluzjonistycznym, meblami, wyposażeniem.

Te w Palazzo Rosso nieustannie opowiadają o splendorze rodu Brignole w czasach, gdy gwiazda Genui już gasła.

W XVIII wieku Italia stała się celem Grand Tour odbywanego obowiązkowo przez arystokratów z całej północnej Europy –ale potęga włoskich państw była przeszłością. Gian Franesco Brignole Sale II w jakimś sensie symbolizował czasy upadku XVIII-wiecznej Genui. Gasła tak jak jej konkurentka, Wenecja.

 

06-palazzo-rosso-rokokowa-sypialnia-gian-francesco-brignole-ii-i-jego-zony-battiny-fot-jsm
Palazzo Rosso. Rokokowa sypialnia Gian Francesco Brignole Sale II i jego żony Battiny. Fot. Jerzy S. Majewski

 

07-hyacinthe-rigault-portret-gian-francesco-brignole-ii-1739-palazzo-rosso
Hyacinthe Rigault. Portret Gian Francesco Brignole Sale II. 1739 rok. Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

08-hyacinthe-rigault-portret-battiny-brignole-1739-palazzo-rosso
Hyacinthe Rigault. Portret Gian Francesco Brignole Sale II. 1739 rok. Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

9
Plafon w jednej z sal Palazzo Rosso. W Genui Merkury – bóg handlu, zysku i kupiectwa wyrażał niespożyte wprost ambicje tego rządzonego przez bank miasta republiki. Fot. Jerzy S. Majewski

 

10-fragment-alegorycznej-dekoracji-malrskiej-palazzo-rosso-fot-jsm
Fragment alegorycznej dekoracji malarskiej Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

11-fragment-iluzjonistycznej-dekoracji-malrskiej-w-palazzo-rosso-fot-jsm
Fragment iluzjonistycznej dekoracji malarskiej w Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

12-fragment-dekoracji-malarskiej-w-palazzo-rosso-fot-jsm
Fragment dekoracji malarskiej w Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

13-renesansowa-loggia-palazzo-rosso-widziana-od-strony-wewnetrznego-dziedzinca
Renesansowa loggia Palazzo Rosso widziana od strony wewnętrznego dziedzińca. Fot. Jerzy S. Majewski

 

14-dekoracja-malarska-renesansowej-loggi-palazzo-rosso
Dekoracja malarska renesansowej loggii Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

15-fragment-elewacji-palazzo-rosso-fot-jsm
Fragment elewacji Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

Ród Brignolle doszedł do stanowiska doży już w 1636 roku. Gian Francesco II urodził się w 1696 roku. Gdy w 1710 roku zmarł mu ojciec – jako nastolatek odziedziczył ogromną fortunę.

Bajecznie bogaty obsypywany był kolejnymi zaszczytami. Generała galer, potem dyrektora budowli publicznych. Tu zapisał się we wdzięcznej pamięci mieszkańców miasta odnawiając m.in. akwedukt.

Wreszcie pełnił funkcję posła genueńskiego w Londynie, Paryżu i Wiedniu. Już we Francji prowadził życie w wielkim stylu.

W latach 40. XVIII w. Genua stała się pionkiem w wojnie toczonej we Włoszech przez Francję, Hiszpanię i Austrię. Generał uratował Genuę przed upadkiem. Gdy pod miastem stanęła armia austriacka, otworzył jego bramy i padł na kolana przed dowodzącym Austriakami generałem Botta-Adorno, błagając o oszczędzenie Genui.

Botta-Adorno okazał wspaniałomyślność. Pikanterii dodaje fakt, że wcześniej, przed nadejściem Austriaków, z miasta uciekli genueńscy patrycjusze, co plebs uznał za zdradę. Pozostał tylko Brignole.

Kilka miesięcy później doczekał powstania, które wygnało Austriaków. Gdy w 1748 r., po pokoju w Akwizgranie przywrócono dawne granice, obdarzono go honorami w podzięce za uratowanie miasta, choć od polityki został odsunięty.

Ostatecznie republika upadnie w 1797 zdobyta przez Napoleona. Podzieli los Wenecji, z którą przez tyle stuleci toczyła wojny.

W sypialni doży Francesco i jego żony Battiny wciąż wiszą ich portrety pędzla malarza Ludwika IV – Hyacinthe Rigauda. Zapewne oglądał je i Heine. Po odwiedzinach genueńskich pałaców pisał z nostalgią: ”Smutną melodią przepełnia duszę widok portretów pięknych kobiet, które zmarły przed stuleciami”.

Na zakończenie dodajmy, że w 2008 r. mroczne i kręte uliczki genueńskiej starówki oraz wnętrza pałaców takich jak Palazzo Rosso stały się tłem dla znakomitego dramatu Michaela Winterbottoma „Genua – włoskie lato” z Colinem Firthem w roli głównej.

Poniżej galeria innych pałaców przy Via Garibaldi, czyli dawnej Strada Nuova. Wszystkie zdjęcia mojego autorstwa:

 

16-genua-dawna-strada-nuova-palazzo-lomellino-widziany-z-tarasu-palazzo-rosso
Genua. Dawna Strada Nuova. Palazzo Lomellino widziany z tarasu Palazzo Rosso. Fot. Jerzy S. Majewski

 

Genua.Palazzo lomellino nieprawdopodobna dekoracja fasady. Fot. Jerzy S. Majewski
Genua. Palazzo Lomellino nieprawdopodobna dekoracja fasady. Fot. Jerzy S. Majewski

 

22-genua-dawna-strada-nuova-wiele-pomieszczen-parteru-palazzo-del-ferro-zajmuje-zasypany-doslownie-ksiazkami-antykwariat-fot-jsm
Genua. Dawna Strada Nuova. Wiele pomieszczeń parteru Palazzo del Ferro zajmuje zasypany dosłownie książkami antykwariat. Fot. Jerzy S. Majewski

 

23
Genua. Dawna Strada Nuova. Wiele pomieszczeń parteru Palazzo del Ferro zajmuje zasypany dosłownie książkami antykwariat. Fot. Jerzy S. Majewski

 

25-genua-dawna-strada-nuova-dekoracja-malarska-parterowych-wnetrz-palazzo-del-ferro
Genua. Dawna Strada Nuova. Dekoracja malarska parterowych wnętrz Palazzo del Ferro. Fot. Jerzy S. Majewski

 

24-genua-dawna-strada-nuova-dekoracja-malarska-parterowych-wnetrz-palazzo-del-ferro-fot-jsm
Genua. Dawna Strada Nuova. Dekoracja malarska parterowych wnętrz Palazzo del Ferro. Fot. Jerzy S. Majewski

 

26-dekoracja-elewacja-jednego-z-palacow-przy-dawnej-strada-nuova-czyli-dzisiejszej-via-garibaldi-fot-jsm
Genua. Dekoracja elewacji jednego z pałaców przy dawnej Strada Nuova, czyli dzisiejszej via Garibaldi. Fot Jerzy S. Majewski

 

20-genua-klatka-schodoa-na-dziedzincu-palazzo-tursi
Genua. Klatka schodowa na dziedzińcu Palazzo Tursi. Fot. Jerzy S. Majewski

 

19-genua-dawna-strada-nuova-dziedziniec-palazzo-tursi-fot-jsm
Genua. Dziedziniec Palazzo Tursi. Fot. Jerzy S. Majewski

 

21-genua-wnetrze-palazzo-tursi-genua-sm-via-garibaldi-img_1593-85
Genua. Wnętrze Palazzo Tursi. Fot. Jerzy S. Majewski

Tagi

art deco barok Belgia Berlin Białoruś brzydota Budapeszt ceramika Cinque Terre cmentarz design Florencja Gdańsk Gdynia gotyk Hiszpania II wojna światowa infrastruktura miejska Italia kamienice Katowice klasycyzm Kraków malarstwo mała architektura modernizm nowe inwestycje odbudowa pałace Podróże pomniki Powstanie Warszawskie Poznań renesans rozbiórka Rzym secesja Sezam Stambuł sztuka ulotna Turcja wakacje Warszawa wieżowce wrzesień 1939