Przewiń treść

Warszawa, ul. Grzybowska. Groźne donice z browarów

Donice z cortenu zdobiące dziedziniec pierwszego z biurowców wznoszonych przez Echo Investment na terenie dawnych browarów warszawskich na pierwszy rzut oka prezentują się efektownie.  Jednak upadek na ostre jak nóż narożniki z metalu grozi śmiercią.

Opustoszały teren dawnych browarów warszawskich przed przystąpieniem do inwestycji przez Echo Investment. Zdjęcie to zrobiłem w roku 2015. Fot. Jerzy S. Majewski
Opustoszały teren dawnych browarów warszawskich przed przystąpieniem do inwestycji przez Echo Investment. Zdjęcie zrobione w roku 2015. Fot. Jerzy S. Majewski.
Warszawa. Budynek „Biura przy Bramie” – pierwszy biurowiec Browarów Warszawskich Echo Investment bardzo dobrze prezentuje się od strony Placu Europejskiego. Stąd nie widać otaczającego go śmietnika. Projekt budynku powstał w pracowni JEMS Architekci. Fot. Jerzy S. Majewski
Warszawa. Budynek „Biura przy Bramie” – pierwszy biurowiec Browarów Warszawskich Echo Investment bardzo dobrze prezentuje się od strony Placu Europejskiego. Stąd nie widać otaczającego go śmietnika. Projekt budynku powstał w pracowni JEMS Architekci. Fot. Jerzy S. Majewski.
Warszawa. Biurowiec Echo Investment u zbiegu Wroniej i Grzybowskiej. Na zdjęciu widać klepisko otaczające budynek od Wroniej (z lewej) i Grzybowskiej (z prawej). Uwagę zwraca bilboard dosłownie wbijający się w elewację budynku. Zdjęcie zrobiłem w niedzielę. Tak więc nie widać bałaganu jaki potęgują parkujące przed budynkiem samochody. Fot. Jerzy S. Majewski
Warszawa. Biurowiec Echo Investment u zbiegu Wroniej i Grzybowskiej. Na zdjęciu widać klepisko otaczające budynek od Wroniej (z lewej) i Grzybowskiej (z prawej). Uwagę zwraca billboard dosłownie wbijający się w elewację budynku. Zdjęcie zrobione w niedzielę. Tak więc nie widać bałaganu, jaki potęgują parkujące przed budynkiem samochody. Fot. Jerzy S. Majewski.

Pierwszy z biurowców nowego kompleksu Echo Investment stanął u zbiegu Wroniej i Grzybowskiej, obok dawnej, głównej bramy wjazdowej na teren browarów. To dlatego nosi nazwę „Biur Przy Bramie”. Zaprojektowany przez pracownię JEMS Architekci ma prostą architekturę, ukształtowaną tarasowo od strony Wroniej. Elewacja stanowi zdyscyplinowaną kratownicę od strony Grzybowskiej, a od strony ulicy Wroniej się załamuje.

I tu i tam kratownica, w którą wpisano prostokątne otwory leżących okien, obłożona została wyprodukowanymi w Pruszkowie panelami ze szkła. Mają one barwę wyblakłej zieleni. Pod szkłem ledwo czytelny jest deseń kratki. Nadaje on szklanej ścianie wrażenie trójwymiarowości.

Jeszcze ciekawiej moim zdaniem prezentuje się hall budynku, którego wystrój projektowała pracownia Przemo Łukasika Medusa Group z Górnego Śląska. Ważnym elementem wystroju jest tu lada recepcyjna w barwie miedzi. Odcina się ona od tła w postaci zielonej ściany pokrytej materiałem pochodzącym ze szkła z rozbitych butelek. Jednak najbardziej spektakularnym elementem hallu jest sufit z 3800 zielonych butelek, które podświetlono. Efekt jest nieomal kosmiczny.

Jednak, jak na razie budynek mnie rozczarował. A to dlatego, że pomimo oddania go do użytku już w grudniu sam narożnik Grzybowskiej i Wroniej wciąż sprawia wrażenie klepiska na zapyziałym przedmieściu. W dodatku klepiska częściowo zagrodzonego i zajętego przez parking. Co gorsze, od Grzybowskiej do elewacji biurowca nieomal dotyka koszmarny, prymitywny billboard na zardzewiałej, metalowej nodze. Jest to obraz jak z upiornego snu. Rozumiem, że takie widoki są możliwe w trakcie budowy, ale biurowiec jest już wynajęty, w środku pracują ludzie, w marcu zaś Echo Investment zdołał już sprzedać obiekt za 76,8 miliona euro funduszowi zarządzanemu przez GLL Real Estate Partners. Innymi słowy, obiekt za blisko 77 milionów euro otacza klepisko, jakiego powstydziłaby się nawet budka na bazarze. Mam nadzieję, że jest to jedynie stan przejściowy.

Niepokojące jest jednak co innego. Na tyłach budynku znalazł się niewielki dziedziniec. Jest częścią przyszłej przestrzeni publicznej, jaka będzie spajać poszczególne budynki na terenie dawnych browarów. Dziedziniec jest już gotowy. Zagospodarowano go w sposób tylko pozornie atrakcyjny. Z cortenu (czyli stali niskostopowej, na powierzchni której po wystawieniu na działanie czynników atmosferycznych pojawia się powłoka ochronna przypominająca rdzę) wykonano donice tworzące geometryczną kompozycję. Posadzono w niej kwiaty, trawy, krzewy. Inne donice stanowią podstawy dla siedzisk.

Moim zdaniem jest to pomysł szatański. Nie wart włożonych w niego pieniędzy. Spod donic odrywa się folia. Zieleń w nich na razie jest więcej niż uboga. Całość wywierająca na pierwszy rzut oka pozytywne wrażenie, po dokładniejszym przyjrzeniu prezentuje się smętnie. Gorsze jest jednak coś innego. Każda z donic ma narożnik ostry jak nóż. Zwróciłem na to uwagę, gdy opierając się o donicę rowerem, zahaczyłem nogą o narożnik. Poleciała mi krew. Nic takiego. I zaraz wyobraziłem sobie bawiące się tu dzieci. Biegają pomiędzy donicami. Wchodzą na nie. Jak to dzieci. Któreś się wywraca i uderza głową o narożnik. Zabawa kończy się tragedią. Nie warto pytać, czy jest to możliwe, tylko kiedy to się stanie!

W moim przekonaniu rozwiązanie to nigdy w tej formie nie powinno zostać dopuszczone do realizacji.

Warszawa. Biurowiec Echo Investment u zbiegu Wroniej i Grzybowskiej. Fragment załamującej się elewacji od strony Wroniej. Fot. Jerzy S. Majewski
Warszawa. Biurowiec Echo Investment u zbiegu Wroniej i Grzybowskiej. Fragment załamującej się elewacji od strony Wroniej. Fot. Jerzy S. Majewski.
Warszawa. Biurowiec Echo Investment u zbiegu Wroniej i Grzybowskiej. Fragment dziedzińca z ogrodem urządzonym w donicach z cortenu. Fot. Jerzy S. Majewski
Warszawa. Biurowiec Echo Investment u zbiegu Wroniej i Grzybowskiej. Fragment dziedzińca z ogrodem urządzonym w donicach z cortenu. Fot. Jerzy S. Majewski.
Warszawa. Ul. Grzybowska róg Wroniej. Cortenem obłożone zostały ściany pochylni dla niepełnosprawnych. Fot. Jerzy S. Majewski
Warszawa. Ul. Grzybowska róg Wroniej. Cortenem obłożone zostały ściany pochylni dla niepełnosprawnych. Fot. Jerzy S. Majewski.
Warszawa. Ul. Grzybowska u zbiegu z Wronią. Ustawione na posadzce donice z odrywającą się spod nich folią prezentują się dość smętnie. W dodatku są niebezpiecznie. O wiele lepszym pomysłem byłoby tu urządzenie zwyczajnych zieleńców – tak jak ma to miejsce na sąsiednim Placu Europejskim, który jest przyjazny dla użytkowników i nie stanowi zagrożenia dla życia. Fot. Jerzy S. Majewski
Warszawa. Ul. Grzybowska u zbiegu z Wronią. Ustawione na posadzce donice z odrywającą się spod nich folią prezentują się dość smętnie. W dodatku są niebezpiecznie. O wiele lepszym pomysłem byłoby tu urządzenie zwyczajnych zieleńców – tak jak ma to miejsce na sąsiednim Placu Europejskim, który jest przyjazny dla użytkowników i nie stanowi zagrożenia dla życia. Fot. Jerzy S. Majewski.
Warszawa Ul. Grzybowska u zbiegu z Wronią. Donica w formie ławki. Fot. Jerzy S. Majewski
Warszawa Ul. Grzybowska u zbiegu z Wronią. Donica w formie ławki. Fot. Jerzy S. Majewski.

Tagi

architektura art deco barok Belgia Białoruś brzydota cegła cmentarz design funkcjonalizm Gdańsk Gdynia II wojna światowa infrastruktura miejska Italia kamienice Katowice kicz kino kościół Kraków malarstwo modernizm Niemcy nowe inwestycje odbudowa Pomorze Powstanie Warszawskie Poznań renesans Rosja rzeźba Rzym secesja Stambuł sztuka ulotna Turcja wakacje Warszawa Wielkanoc wieżowce Wizytki Wola wrzesień 1939 Łódź